TamilWorld
தமிழ் உலகம்
Knowledge Encyclopedia
தமிழ் உலகம்
Knowledge Encyclopedia
Bharatanatyam is a classical Indian dance form that originated in Tamil Nadu, characterized by fixed upper torso, bent legs, intricate footwork, and expressive hand gestures combined with facial expressions.
Bharatanatyam is one of the oldest and most popular classical dance forms of India. It originated in the temples of Tamil Nadu in southern India over 2,000 years ago. The name comes from three Sanskrit words: Bhava (expression), Raga (melody), and Tala (rhythm).
Bharatanatyam was traditionally performed by temple dancers called Devadasis, who dedicated their lives to serving deities through dance. In the 20th century, the dance form was revived and brought to the concert stage by pioneers like Rukmini Devi Arundale. Today, it is performed worldwide and appreciated as a sophisticated art form.
Bharatanatyam is known for its distinctive characteristics:
A traditional Bharatanatyam performance includes several segments:
Learning Bharatanatyam requires years of dedicated practice under a guru or teacher. Students begin with basic exercises, footwork patterns, and hand gestures before progressing to complex choreography. The dance is accompanied by Carnatic music, featuring instruments like the mridangam (drum), violin, flute, and veena, along with vocal singing.
Bharatanatyam is more than entertainment; it is a spiritual practice and cultural heritage. The dance often depicts stories from Hindu mythology, particularly tales of gods and goddesses. It promotes values of devotion, discipline, and artistic excellence. Today, Bharatanatyam is recognized globally as an important classical dance tradition and continues to evolve while maintaining its traditional essence.
பரதநாட்டியம் என்பது தமிழ்நாட்டில் தோன்றிய ஒரு பழமையான கலைவடிவமாகும். இது இந்தியாவின் எட்டு பாரம்பரிய நடன வடிவங்களில் ஒன்றாகவும், மிகவும் பிரபலமான கலைவடிவமாகவும் திகழ்கிறது.
பரதநாட்டியம் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு மேலான வரலாற்றைக் கொண்டது. இது முதலில் கோயில்களில் தேவதாசிகளால் நிகழ்த்தப்பட்டது. பரத முனிவரின் நாட்டிய சாஸ்திரம் என்ற நூல் இந்த நடனக்கலைக்கு அடிப்படையாக அமைகிறது.
பரதநாட்டியம் என்ற பெயர் பரத முனிவரின் பெயரிலிருந்து வந்ததாகவும், பாவம், ரகாம், தாளம், நாட்டியம் என்ற நான்கு கூறுகளின் சேர்க்கையாகவும் விளக்கப்படுகிறது.
பரதநாட்டியத்தில் மூன்று முக்கிய கூறுகள் உள்ளன:
பரதநாட்டிய கலைஞர்கள் சிறப்பான உடையணிவர். பெண்கள் பட்டுப்புடவை அணிவர். தலையில் மலர்கள், நெற்றியில் குங்குமம், கழுத்தில் நகைகள் அணிவர். கால்களில் சிலம்பு, கைகளில் வளையல்கள் அணிவர். கண்களில் மையிட்டு, முகத்தில் சிறப்பாக அலங்காரம் செய்வர.
பரதநாட்டிய நிகழ்ச்சி பொதுவாக ஒரு குறிப்பிட்ட வரிசையில் நடைபெறும்:
பரதநாட்டியத்தை உலகம் முழுவதும் பிரபலப்படுத்திய பல சிறந்த கலைஞர்கள் உள்ளனர். ருக்மிணி தேவி அருண்டேல், பல சரஸ்வதி, யாமினி கிருஷ்
Bharatanatyam er en af de ældste klassiske danseformer fra Indien. Dansen har sin oprindelse i den sydindiske delstat Tamil Nadu og har mere end 2000 års historie. Navnet kommer fra ordene Bhava (følelse), Raga (melodi), Tala (rytme) og Natyam (dans).
Bharatanatyam blev oprindeligt udført i hinduistiske templer af kvindelige dansere kaldet Devadasis, som dansede til ære for guderne. I kolonitiden blev dansen undertrykt af britiske myndigheder, men i begyndelsen af det 20. århundrede blev den genoplivet og reformeret. I dag praktiseres bharatanatyam over hele verden og er blevet en respekteret kunstform.
Bharatanatyam er kendt for sine særlige kendetegn:
Danserne bærer farverige silkesarier med guldbroderier. Det traditionelle kostume inkluderer smykker som halskæder, armbånd og ankelklokker kaldet ghungroo. Makeup er dramatisk med kraftig øjenomrandning for at fremhæve øjenbevægelserne. Håret flettes og dekoreres med blomster.
At lære bharatanatyam kræver mange års dedikeret træning. Elever begynder ofte i en tidlig alder og studerer under en guru eller mester. Træningen omfatter fysiske øvelser, rytmiske mønstre, fortælleteknikker og forståelse af klassisk indisk musik. Den formelle debut kaldes Arangetram og markerer afslutningen på grundlæggende træning.
I dag blandes traditionel bharatanatyam ofte med moderne temaer og fortællinger. Dansen bruges til at udtrykke sociale budskaber og samtidige historier, mens den stadig respekterer sine gamle rødder. Bharatanatyam undervisning findes nu i mange lande og dansen fortsætter med at udvikle sig som en levende kunstform.